Na een zwaar ongeluk werkt Joop de Vries druk aan zijn herstel, mede dankzij de thuiszorg van Antonius
“Wees blij dat thuiszorg bestaat.”
Met de kerst achter de rug en de jaarwisseling in aantocht, geniet Joop de Vries (68) aan zijn eigen keukentafel in Joure in alle rust van een kop koffie. Voor pensionado, voormalig marinier en vrachtwagenchauffeur en sinds 2024 cliënt bij Team Joure Noord van Antonius Thuiszorg, ligt een stapel handdoeken. Zijn rechterarm, die op de stapel handdoeken rust, zit tot de elleboog in het gips. “Dit was operatie nummertje zeven, nog ééntje te gaan. Dan is de linkerhand aan de beurt”, vertelt hij met een lach. Het verhaal van Joop is er een van veerkracht, humor en dankbaarheid. En van de onmisbare rol die de thuiszorg van Antonius speelt in het leven voor én na dit ingrijpende ongeluk.
Een zomer die alles veranderde
Op een zomerse dag in juli 2024 verandert het leven van De Vries ingrijpend. Tijdens een dagje varen met een kennis op zijn zorgvuldig onderhouden boot, ontstaat er een gasexplosie. “Er ging een vuurbal door de boot,” vertelt Joop. “Binnen één à twee seconden was ik zo verbrand dat ik deze littekens eraan overhield. Op dat moment had ik niet door hoe ernstig mijn verwondingen waren. Ik heb hulp gevraagd aan een voorbijvarende boot, waar ik naar toe ben gezwommen. Toevallig bleek deze man inspecteur te zijn bij de politie. Hij kon razendsnel en heel adequaat de hulpdiensten inschakelen, omdat hij wél door had hoe ik er aan toe was.”
Revalidatie: van UMCG naar Beetsterzwaag
Zijn boot, The Frysian Flyer, gaat in vlammen op. Na de eerste acute zorg in het UMCG volgden weken van zorg en herstel in het Brandwondencentrum van het Martini Ziekenhuis. Daarna volgt een revalidatie in Beetsterzwaag. “Volgens de artsen zou ik zes maanden moeten blijven, maar na zes weken bemoeide ik me al zo met de begeleiding dat ik eerder naar het revalidatiecentrum in Beetsterzwaag mocht,” lacht Joop. Zijn militaire achtergrond hielp hem om door te zetten: “Bij het Korps Mariniers leer je alles samen te doen, niet opgeven, en altijd praktisch blijven denken. Als je de energie hebt om te zeuren, kun je ook energie vinden om door te gaan.”
Thuiszorg: een nieuw hoofdstuk
Na nog eens vier weken in het revalidatiecentrum, begint thuis een nieuw traject: dagelijkse thuiszorg van Antonius, door de verpleegkundigen en wijkziekenverzorgenden van Joure. “In het begin waren ze twee uur per dag bij me. Ze hielpen met douchen, aankleden, en het verzorgen van de wonden. Maar er is ook altijd tijd voor een bakje koffie en een praatje,” vertelt Joop. “Het team is hecht, communiceert goed met elkaar en met andere teams en lost problemen snel op. De zorg van nu bestaat vooral uit het verzorgen van de wonden. Ze houden de vinger aan de pols en zorgen dat er altijd iemand met de juiste expertise komt.”
‘’Het team is hecht, communiceert goed met elkaar en met andere teams en lost problemen snel op.’’
Joop de Vries
Cliënt thuiszorgteam Joure
De kracht van Antonius
Wat maakt de zorg van Antonius bijzonder? Volgens Joop is het de persoonlijke benadering en het teamgevoel. “Iedereen doet zijn uiterste best voor mij en je merkt dat ze passie hebben voor hun werk. Ze regelen onderling wie er komt, houden rekening met mijn wensen en zijn flexibel als er iets verandert. Het zijn allemaal mensen met hart voor de zorg.” Ook de nazorg is goed geregeld. “Als er iets is, kunnen ze direct overleggen met het brandwondencentrum in Groningen. Dat geeft een veilig gevoel.”
Zelfstandigheid en acceptatie
Voor iemand die altijd zelfstandig was als lid van het Korps Mariniers en later als vrachtwagenchauffeur én mantelzorger voor zijn ernstig zieke vrouw, was het accepteren van hulp niet vanzelfsprekend. “Ik had me mijn pensioen natuurlijk wel een beetje anders voorgesteld”, vertelt hij. “Je moet een mentale barrière over. Maar uiteindelijk ben ik dankbaar dat thuiszorg bestaat. Hoe goed je ook voor jezelf kunt zorgen, soms heb je hulp nodig. En dan is het fijn als die hulp zo goed is geregeld.”
‘’Uiteindelijk ben ik dankbaar dat thuiszorg bestaat. Hoe goed je ook voor jezelf kunt zorgen, soms heb je hulp nodig. En dan is het fijn als die hulp zo goed is geregeld.’’
Joop de Vries
Cliënt thuiszorgteam Joure
Zijn vrouw, die enkele jaren geleden overleed aan de gevolgen van COPD, kreeg ook thuiszorg van Antonius. “Zij was zelfstandig, gaf moeilijk dingen uit handen, maar was ontzettend blij met de hulp die ze kreeg. Ze was een echte Friezin en vond het heerlijk als er wat mensen over de vloer kwamen. Als vrachtwagenchauffeur reed ik heel Europa door en daarom was ik vaak vier dagen weg en drie dagen thuis. Op de vier dagen dat ik weg was, kreeg ze thuiszorg. De andere dagen was ik er voor haar. Maar dat het thuiszorgteam van Joure bij haar was, gaf mij veel rust.”
Toekomstplannen en hoop
Na ruim anderhalf jaar intensieve zorg en revalidatie kijkt Joop voorzichtig vooruit. “Ik hoop in de zomer weer eens te kunnen duiken. Eerst op Bonaire, daarna misschien ook nog op Aruba. Dat is echt een passie van me, maar sinds het ongeluk heb ik dat nog niet kunnen doen. Ik weet ook nog niet of het me gaat lukken, maar ik ga het natuurlijk wel proberen. De zorg van Antonius Thuiszorg wordt langzaam afgebouwd, maar de ergotherapie gaat nog even door. Deze laatste twee operaties aan mijn handen, moeten ervoor zorgen dat ik mijn vingers beter kan buigen en dat ik zodoende beter voorwerpen kan vastpakken. Mijn doel is om 80% van wat ik kon weer te kunnen doen. Dan ben ik tevreden.”
Een boodschap aan de regio
Tot slot heeft Joop een duidelijke boodschap voor iedereen in Zuidwest Friesland: “Ik hoop dat niemand ooit thuiszorg nodig heeft, maar wees blij dat de het bestaat. Je kunt het zomaar nodig hebben, hoe fit je ook bent en hoe goed je ook voor jezelf zorgen. Wees dus blij dat thuiszorg bestaat.”