Esther en Floor werken én leren bij Antonius

Verpleegkundigen Esther (24) en Floor (25) wisten al vroeg dat ze met mensen wilden werken en voor anderen wilden zorgen. Op afdeling AB0 ontwikkelen ze zich verder door een leerroute oncologie te volgen, waarmee ze zich verder specialiseren in de zorg voor kankerpatiënten.

Voor verpleegkundigen Esther (24) en Floor (25) voelt werken in het ziekenhuis eigenlijk heel vanzelfsprekend. Beiden wisten al vroeg dat ze met mensen wilden werken en voor anderen wilden zorgen. Op dit moment werken ze op afdeling AB0 van Antonius, waar patiënten met onder andere interne geneeskunde, longgeneeskunde en oncologische aandoeningen worden behandeld. Tegelijk volgen ze een leerroute oncologie, waarmee ze zich verder specialiseren in de zorg voor kankerpatiënten.

Voor verpleegkundigen Esther (24) en Floor (25) voelt werken in het ziekenhuis eigenlijk heel vanzelfsprekend. Beiden wisten al vroeg dat ze met mensen wilden werken en voor anderen wilden zorgen. Op dit moment werken ze op afdeling AB0 van Antonius, waar patiënten met onder andere interne geneeskunde, longgeneeskunde en oncologische aandoeningen worden behandeld. Tegelijk volgen ze een leerroute oncologie, waarmee ze zich verder specialiseren in de zorg voor kankerpatiënten.

“Het was voor mij nooit echt een vraag óf ik de zorg in wilde,” vertelt Esther. “Ik heb er nooit echt aan getwijfeld. Tijdens mijn stage merkte ik al snel dat het verpleegkundige vak goed bij mij past.”

Van stage naar specialisatie

Esther begon haar loopbaan met de mbo-verpleegkundeopleiding en liep stage in het ziekenhuis. Daarna ging ze verder met de hbo-verpleegkundeopleiding, waarbij ze al een contract kreeg bij Antonius. Inmiddels werkt ze al een paar jaar in het ziekenhuis en is ze gestart met de leerroute oncologie.

Floor heeft een vergelijkbare route afgelegd. Ook zij begon met een mbo-stage in het ziekenhuis, maar dan op een andere afdeling: AB2. Later startte ze met de hbo-verpleegkundeopleiding en kwam uiteindelijk op de huidige afdeling terecht.

“De oncologiepatiënten op AB0 komen bij ons op een heel kwetsbaar moment in hun leven binnen, liggen soms langdurig bij ons of worden weer heropgenomen. Dat maakt het contact met de patiënt intensiever waardoor je soms echt een band met iemand krijgt.” 

Een afdeling met veel diversiteit

Wat beide verpleegkundigen zo aanspreekt in hun werk, is de variatie. Geen dag is hetzelfde. “De diversiteit is echt leuk,” zegt Floor. “We zien veel verschillende ziektebeelden en patiënten. Soms komen mensen heel ziek binnen, maar knappen ze ook weer op. Dat maakt het werk bijzonder.”

Op de afdeling worden onder andere oncologische behandelingen gegeven, zoals chemotherapie of immunotherapie. Sommige patiënten komen hiervoor meerdere dagen achter elkaar naar het ziekenhuis. “Je leert patiënten echt kennen,” vertelt Esther. “Je begeleidt ze door een moeilijke periode. Soms ontstaat er daardoor een bijzondere band.”

Het kan ook emotioneel zwaar zijn. Sommige patiënten overlijden op de afdeling. Juist daarom is een goed team volgens Esther en Floor essentieel. “Wij hebben echt een hecht team,” zegt Esther. “Omdat we met intensieve situaties te maken hebben, is het belangrijk dat je op elkaar kunt terugvallen.”

Collega’s helpen elkaar waar nodig en vragen regelmatig hoe het gaat. “Dat gebeurt eigenlijk vanzelf,” vult Floor aan. “Je merkt gewoon dat iedereen er voor elkaar wil zijn.”

Floor (l) en Esther op AB0


De leerroute oncologie

Naast hun werk volgen Esther en Floor een leerroute oncologie. Deze opleiding duurt ongeveer 13 tot 15 maanden en combineert theorie met veel praktijkervaring. “Je volgt een paar dagen per maand onderwijs,” vertelt Floor. “Maar het grootste deel leer je in de praktijk op de afdeling.”

Tijdens de opleiding doorlopen ze verschillende modules, bijvoorbeeld over de diagnostische fase van kanker en de behandelfase. Zodra een module is afgerond, mogen ze bepaalde handelingen zelfstandig uitvoeren. “Voorheen mochten we bijvoorbeeld geen chemotherapie toedienen,” zegt Esther. “Nu leren we stap voor stap hoe dat moet en mogen we dat uiteindelijk zelf doen.”

Bij het toedienen van een kuur controleren verpleegkundigen eerst uitgebreid hoe het met de patiënt gaat. Daarna wordt de behandeling voorbereid en onder toezicht gestart. Vervolgens houden ze de patiënt nauwlettend in de gaten. “Je observeert hoe iemand reageert op de behandeling,” legt Floor uit. “Als er iets afwijkt, overleg je met de arts.”

De opleiding wordt afgesloten met praktijkbeoordelingen en gesprekken met een praktijkopleider. Daarmee laten ze zien dat ze de kennis en vaardigheden beheersen.

Groeien in het vak

Voor Esther en Floor is de leerroute een mooie manier om zich verder te ontwikkelen. “Het geeft meer kennis en vertrouwen in je werk,” zegt Floor. “Je begrijpt beter wat er gebeurt en waarom.”

Ook waarderen ze de kansen die ze krijgen binnen het ziekenhuis. “Er wordt echt met je meegedacht,” vertelt Esther. “We krijgen tijd om te studeren en collega’s helpen ons om ervaring op te doen.”

Werken in een regionaal ziekenhuis

Naast de ontwikkelmogelijkheden waarderen Esther en Floor vooral de sfeer in het ziekenhuis. Antonius is relatief kleinschalig, waardoor collega’s elkaar goed kennen. “Dat maakt het persoonlijk,” zegt Esther. “Niet alleen tussen collega’s, maar ook richting patiënten.”

Veel patiënten komen uit de regio en spreken soms Fries. “Als je dat een beetje kunt verstaan of spreken, merk je dat patiënten zich meteen op hun gemak voelen,” vertelt ze. Die persoonlijke aandacht vinden beide verpleegkundigen belangrijk. “Het gaat niet alleen om de behandeling,” zegt Floor. “Het gaat ook om de mens erachter.”

Juist die combinatie van medische zorg, persoonlijk contact en teamwork maakt het werk voor hen zo waardevol. “Je kunt hier echt iets betekenen voor mensen,” zegt Esther. “En dat maakt elke dag weer bijzonder.”