“Je weet nooit hoe je dag loopt”: Vivian over werken op de hartbewaking (CCU)
Als CCU-verpleegkundige in het Antonius Ziekenhuis werkt Vivian in een dynamische omgeving waar acute hartzorg, snel schakelen, persoonlijke aandacht en doorgroeien via werken en leren samenkomen.
Voor Vivian is geen werkdag voorspelbaar. Als CCU-verpleegkundige in het ziekenhuis van Antonius werkt ze op de hartbewaking, waar patiënten met acute hartproblemen binnenkomen. Soms is het rustig, en lijkt het een gewone dienst te worden. Tot het ineens omslaat. “Je kunt van alles plannen, maar uiteindelijk weet je nooit hoe je dag loopt.” Die afwisseling is precies wat haar werk zo aantrekkelijk maakt. Het ene moment stel je iemand gerust en kan diegene weer naar huis. Het andere moment moet je snel schakelen en is er direct actie nodig.
Groeien via opleiden en specialiseren
Vivian begon haar loopbaan als verpleegkundige op de cardiologie. Daar ontstond haar interesse in het hart en de acute zorg. Tijdens haar werk volgde ze een cardiocursus, waarin ze zich verder verdiepte in hartritmes en ziektebeelden.
“Als je dit interessant vindt, moet je eigenlijk de CCU-opleiding doen.”
Die opmerking bleef hangen. Niet veel later besloot ze die stap ook te zetten.
Werken en leren in de acute zorg
De route naar de CCU loopt via een brede basis, een duale opleiding waarbij je werken en leren combineert. Vivian volgde eerst de basis acute zorg, waarin je leert kijken naar de patiënt als geheel.
‘’Je gaat veel dieper in op wat er in het lichaam gebeurt,” vertelt ze. “Over de ademhaling, circulatie, neurologie, nieren, stolling en natuurlijk het herkennen van ritmes en ECG’s.’’
Die brede basis is volgens haar waardevol, juist omdat het verder kijkt dan alleen de hartbewaking.
“Met die Basis Acute Zorg (BAZ) kun je ook doorstromen naar bijvoorbeeld de spoedeisende hulp, intensive care of verkoever. Dat bredere opleiden maakt het makkelijker om je verder te ontwikkelen of later een andere kant op te bewegen.”
Daarna volgde voor haar het specialistische deel richting de CCU, waar alles draait om patiënten met acute hartproblemen en hoogcomplexe zorg.
“Juist die combinatie van breed opgeleid worden en daarna specialiseren vind ik heel sterk.”
Snel schakelen en zelf beslissingen nemen
Op de CCU draait alles om observatie, monitoring en snel handelen. Patiënten worden continu bewaakt en kunnen plotseling verslechteren. Dat vraagt om alertheid en zelfstandigheid.
“Wij zijn vaak de eersten die een patiënt beoordelen. Je stelt vragen, maakt een inschatting en onderneemt actie.”
Er staat niet altijd direct een arts naast je. Dat betekent dat je zelf keuzes moet durven maken en verantwoordelijkheid neemt voor wat je ziet. “Ik denk dat we allemaal wel een beetje van adrenaline houden.”
Afwisseling tussen techniek en menselijk contact
Wat het werk bijzonder maakt, is de combinatie van technische zorg en persoonlijk contact. Je werkt met monitoring, medicatie en complexe situaties, maar hebt ook direct contact met patiënten.
Soms zie je iemand maar kort, bijvoorbeeld wanneer klachten meevallen en iemand weer naar huis kan. In andere gevallen blijft iemand langer en bouw je juist een band op. Die afwisseling, tussen acute situaties en persoonlijke aandacht, maakt het werk compleet.
Samenwerken en van elkaar leren
Op de CCU werk je intensief samen met collega’s, artsen en andere afdelingen. Ook buiten het ziekenhuis speelt samenwerking een rol, bijvoorbeeld met de ambulancezorg. “Dan zie je hoe zij werken. Zij staan er alleen voor, terwijl wij een team om ons heen hebben.”
Die samenwerking zorgt niet alleen voor betere zorg, maar ook voor een continu leerproces.
Werken in een ziekenhuis waar je elkaar kent
Wat werken in het Antonius Ziekenhuis voor Vivian bijzonder maakt, is de schaal van het ziekenhuis. “Het is hier gemoedelijk. Je kent elkaar, ook buiten je eigen afdeling.”
Die korte lijnen maken samenwerken prettig en zorgen voor een fijne werksfeer. Dat merken patiënten ook. “Ze voelen zich hier geen nummer, maar echt gezien als persoon.”
Blijven ontwikkelen
Inmiddels begeleidt Vivian zelf ook leerlingen op de afdeling. Daarmee draagt ze haar kennis over aan nieuwe collega’s en blijft ze zelf ook leren.
Voor nu zit ze goed op haar plek. Maar haar nieuwsgierigheid blijft. Zo zou ze graag eens een openhartoperatie van dichtbij meemaken. Niet omdat ze wil veranderen, maar omdat het hart haar blijft fascineren.