Wij bieden ook zorg voor patiënten die pijnklachten krijgen door de behandeling van kanker. Hierbij werken wij nauw samen met de oncologen of andere specialisten.

Palliatief Team

Palliatieve zorg van Antonius richt zich op het ondersteunen van mensen bij wie genezing niet meer mogelijk is. Deze zorg is gericht op het behoud van kwaliteit van leven in de laatste levensfase, of dat nu gaat om weken, maanden of jaren.

Bij complexe vragen of wanneer extra ondersteuning gewenst is, kan het Palliatief Advies Team (PAT) worden ingeschakeld. Lees hier meer over het Palliatief Advies Team.

Er bestaan verschillende pijnbehandelingen: behandelingen die gericht zijn op het bestrijden van de oorzaak en behandelingen die zich richten op symptoombestrijding.

Welke behandelingen zijn mogelijk?

Oorzaakgerichte behandeling

Vaak is het mogelijk de pijn te verlichten met een behandeling die de groei van de tumor remt, de tumor verkleint of deze geheel verwijdert. Ook uitzaaiingen die pijn veroorzaken kunnen op deze manier worden behandeld. Mogelijke oorzaakgerichte behandelingen zijn:

Bestraling (radiotherapie)
Operatie (chirurgie)
Chemotherapie (behandeling met celdodende of celdeling remmende medicijnen)
Hormonale therapie
Immunotherapie
Doelgerichte therapie

Ook een combinatie van deze behandelmethoden is mogelijk.

Klik hier voor meer informatie.

Symptoombestrijding

Als de oorzaak van de pijn niet (voldoende) kan worden behandeld, richt de behandeling zich op het verlichten van de gevolgen van de ziekte. Dit heet symptoombestrijding.

U bent degene die de pijn voelt en weet welke gevolgen dit heeft voor uw dagelijks leven. De arts bespreekt samen met u welke behandeling het beste past. Daarnaast kunt u zelf in veel gevallen ook bijdragen aan pijnverlichting, bijvoorbeeld door ontspanning en afleiding te zoeken, door het toepassen van warmte of juist verkoeling, of door een gesprek te voeren met iemand die naar u luistert.

Mogelijke vormen van symptoombestrijding zijn pijnmedicatie en pijnblokkades.

Medicatie

Pijnmedicatie is bedoeld om uw pijn zo goed mogelijk te verminderen, met zo min mogelijk bijwerkingen. Het doel is niet altijd volledige pijnvrijheid, maar vooral een zo goed mogelijke kwaliteit van leven.

Het is belangrijk dat u de pijnstillers gebruikt volgens het voorschrift van uw arts. Vaak gebeurt dit door de medicatie op vaste tijden in te nemen, of door deze in te nemen voordat de vorige dosis is uitgewerkt.

De ideale pijnstiller bestaat niet. Ieder mens reageert anders op medicijnen. Bijwerkingen kunnen optreden, maar deze zijn meestal tijdelijk. Vaak is een combinatie van verschillende soorten pijnstillers nodig om tot een goede pijnbestrijding te komen. Het is daarbij belangrijk om de medicatie volgens voorschrift in te nemen, omdat pijnstillers het beste werken wanneer er een stabiele hoeveelheid van het medicijn in het lichaam aanwezig is.

Veelgebruikte pijnmedicatie is:

Paracetamol
NSAID’s (ontstekingsremmende pijnstillers)
Neuropatische pijnstillers (medicijnen tegen zenuwpijn)
Opioïden

Paracetamol
Paracetamol is zowel met als zonder recept verkrijgbaar in verschillende vormen en doseringen. Het kan een goed pijnstillend effect hebben. In combinatie met andere pijnstillers kan het effect zelfs worden versterkt.

NSAID’s
NSAID’s zijn ontstekingsremmende pijnstillers met een pijnstillende, ontstekingsremmende en koortsverlagende werking. In lage doseringen zijn sommige van deze middelen zonder recept verkrijgbaar.

Het is belangrijk om nooit verschillende NSAID’s met elkaar te combineren en uw arts altijd te informeren over het gebruik ervan. NSAID’s kunnen bijwerkingen geven, zoals maag- en darmklachten, een verminderde nierfunctie en problemen met de bloedstolling.

Vanwege het risico op nierfunctiestoornissen worden NSAID’s vaak afgeraden in combinatie met bepaalde vormen van chemotherapie. Voorbeelden van NSAID’s zijn naproxen, diclofenac en ibuprofen.

Neuropathische pijnstillers
Medicijnen tegen zenuwpijn behoren tot de groepen anti-epileptica en antidepressiva. Deze medicijnen hebben een remmende werking op de pijnprikkels.

Het kan enkele dagen tot weken duren voordat deze medicijnen hun optimale werking bereiken. Bijwerkingen die kunnen optreden zijn onder andere slaperigheid, duizeligheid en een droge mond. Vaak nemen deze bijwerkingen af zodra het lichaam aan de medicatie gewend is geraakt.

Voorbeelden zijn pregabaline, amitriptyline, nortriptyline en duloxetine.

Opioïden
Opioïden zijn sterke pijnstillers. Bekende middelen zijn morfine, oxycodon, hydromorfon, methadon, buprenorfine en fentanyl. Deze medicijnen zijn uitsluitend op recept verkrijgbaar in verschillende vormen en doseringen.

Op basis van uw pijnanamnese wordt samen met u gekeken welk middel het meest geschikt is voor uw situatie.

Invasieve opties
Wanneer de pijn zeer ernstig is en andere behandelingen onvoldoende effect hebben, kan een invasieve behandeling een goede optie zijn. Dit zijn behandelingen waarbij een arts met een naald of katheter ingrijpt om de pijn te verminderen.

Een coeliacusblokkade of splanchnicusblokkade kan helpen bij hevige pijn in de bovenbuik, bijvoorbeeld bij alvleesklier- of maagkanker. Hierbij worden zenuwen rond de buik tijdelijk of blijvend verdoofd, waardoor de pijnsignalen worden verminderd.

Bij zeer ernstige pijn kan een spinale katheter worden geplaatst. Via deze katheter krijgt u pijnmedicatie direct bij het ruggenmerg, waardoor de pijn vaak beter onder controle komt en u minder bijwerkingen heeft.

Samen met de pijnspecialist wordt bekeken welke behandeling het beste past bij uw klachten, wensen en persoonlijke situatie.

TENS-behandeling

Verwante afdelingen