Van zoekende student naar zelfstandig zorgenverlener: Ties groeit uit tot verpleegkundige

Ties (19) uit Sneek zit in het laatste jaar van de opleiding mbo-verpleegkunde en loopt stage op de afdeling Orthopedie. Waar hij ooit begon als zoekende student, staat hij nu op het punt om zelfstandig als verpleegkundige aan de slag te gaan. Zijn stage draait om één ding: de laatste stap maken van leren naar écht doen.

Vanaf het begin van zijn stagedag pakt Ties het serieus aan. Hij start altijd met inlezen, kiest bewust zijn patiënten en bespreekt met zijn begeleider wat hij die dag wil leren. Daarna draait hij volledig mee in het team. “In principe doe ik alles wat een gediplomeerd verpleegkundige ook doet,” vertelt hij. “Alleen nog onder toezicht. Ik koppel goed terug wat ik doe en waarom.” Aan het einde van de dag volgt de reflectie: wat ging goed, en wat kan morgen beter?

Dat het werk anders is dan verwacht, werd al snel duidelijk. “Ik dacht dat het rustig en gestructureerd zou zijn, maar het is juist druk en onvoorspelbaar.” Die dynamiek maakt het werk voor hem interessant. Geen dag is hetzelfde en je moet continu schakelen.

Toch is het niet altijd makkelijk. Vooral de combinatie van stage, onregelmatige diensten en daarnaast nog werken vraagt veel. “Soms maak ik lange dagen. Stage overdag en ’s avonds nog werken.” Ook mentaal vraagt het vak iets van je. Feedback krijgen, blijven leren en omgaan met situaties die indruk maken hoort er allemaal bij.

De groei die hij heeft doorgemaakt is duidelijk. “Mijn eerste stagedag was chaos. Ik dacht echt: hoe ga ik dit ooit kunnen?” Nu heeft hij overzicht, weet hij wat er moet gebeuren en durft hij verantwoordelijkheid te nemen. Dat verschil maakt hem trots.

Wat hem het meest bijblijft, zijn de momenten met patiënten. Soms zijn dat heftige situaties, soms juist mooie. “Een patiënt heeft ooit bloemen voor mij gekocht als bedankje. Dat vergeet je niet.” Maar ook het zien herstellen van iemand geeft voldoening. “Als iemand langere tijd op de afdeling ligt en je ziet diegene opknappen, dan voel je echt dat je van waarde bent.”

De werksfeer speelt daarin een grote rol. Ties loopt stage in een team dat hij als open en betrokken ervaart. “Collega’s helpen elkaar, ook buiten werk om. Dat maakt het prettig werken.” Tegelijk ziet hij dat werkdruk een aandachtspunt blijft. “Sommige dagen zijn echt heel druk, waardoor er minder tijd is voor de patiënt. Dat zou beter kunnen.”

Zijn toekomst in de zorg ziet hij positief. “Ja, ik zie mezelf dit werk over vijf jaar nog doen. Het ziekenhuis spreekt mij echt aan.” Aan toekomstige stagiaires heeft hij een duidelijke boodschap: “Als je van uitdaging houdt en jezelf wilt ontwikkelen, moet je dit doen.” Want hoe zwaar het soms ook is, de groei, de ervaringen en de impact die je maakt, zijn het meer dan waard.